Роҳ ҳам туӣ, роз ҳам туӣ
Эй раҳрави саргаштаи роҳи вуҷуд! Роҳи мақсуд чӣ меҷуӣ ва аз оташи ҷаҳаннам чӣ мегӯӣ? Аз сурати биҳишт чӣ мебинӣ ва аз сирати сирр чӣ мепурсӣ? Ин ҳама нақше аст аз олами пир ва ҳадисе аст аз дунёи ҷавон! Оташи ҷаҳаннам, ки мегӯӣ, дар вуҷудат ҳаст, ҷамоли биҳишт ҳам, ки меҷӯӣ дар вуҷудат ҳаст.
Роҳ ҳам туӣ, роз ҳам туӣ, асрори нақши дунёи куҳан ва ҳадиси ҷаҳони нав ҳам туӣ...
Чашми зоҳир бишкофу чашми ботин бигшо, ҳамоно хилқати зебоии биҳиштро хоҳӣ дид ва нишоту таровати онро хоҳи ёфт!
Ойини ҷавонмардӣ
Кори дунё зи меҳри ҷавонмардӣ пойдору ороста аст. Вафодорон сафоро аз вафо дида, дасти садоқат ҳамеша бар домани паймон гузоштаанд.
Содиқонро ростӣ пеша асту накӯкорӣ андеша ва далели бахт, ки ҷаҳонро наҷот бахшад, растгорӣ аст.
Чӣ хуш бошад агар гетӣ саросар ѓарқа дар баҳри сафо гардад!
Комментариев нет:
Отправить комментарий